در زندان کوچک تو

سردی دیوارها

به چشمانت

رنگ آسمانی می بخشد

دیری است که عشقی از تو

در من نمانده

در زندان کوچک تو

ما شبیه پروانه ها هستیم

و برای گریز از یکدیگر

به شیشه های پنجره کوبیده می شویم

من برای نجات خویش

گلهای اتاقت را

آب می دهم

عطر آن ها

سردی لب های تو را دارد

                                                                     واچاگان پاپویان