تو نیز عشقی

از خونی و از خاکی

همچون دیگران.

گام بر می داری

همچون کسی که  دل بر نمی کَند

از در خانه.

می نگَری همچون کسی که انتظار می کشد

و نمی بیند.

تو زمینی هستی

که درد می کشد و دَم بر نمی آورد.

خروش ها و خستگی ها داری،

حرف ها داری - گام بر می داری

به انتظار . عشق

خون توست - نه چیز دیگر.

                                                                 پاوزه -۲۴ ژوئن ۱۹۴۶