خوش به حال فردی که توجه و آرزویش به چند هکتار ملک پدری

محدود می شود و خرسند از این است که در سرزمین اجدادیاش ،

هوای وطن را تنفس میکند.

شیرش توسط احشام و نانش به وسیله مزرعه اش تامین و جامه اش

از پشم گوسفندانش بافته می شود .

درختانش در تابستان سایه بان اوست و در زمستان گرما بخش محفلش.

خوشا به حال فردی که ساعتها ، روزها ،و سالهای زندگی اش با صلح

و صفا سپری شود .

بدنش تندرست،ذهنش آرام و روزهایشسرشار از آرامش است.

شبها از خوابی آرام بهره مند بوده و مطالعه توأم با آرامش خاطــــــــر،

برایش تفریحی شیرین و دلپذیر است ، وسادگی توأم با آرامش، بیشترین

 نتیجه را برایش به بار می آورد.

پس بگذار پنهان و ناشناخته زندگی کنم.

و بدون زاری به  دیار باقی بشتابم.

به آرامی چشم از دنیا بربندم و هیچ سنگی نگوید که در کجا آرمیده ام .

الکساندر پوپ

(1688-1744)

الکساندر پوپ، شاعر انگلیسی حاکم بلا منازع ادبی زمانه اش لقب گرفت و نمونه مجسم هنر و ادبیات مدرن انگلیسی به شمارمی آمد